Libraria PS2

(2003) Nuk mund t’ia mbathësh nga e shkuara, herët a vonë ajo do të arrijë Ka dy lloj fansash të serisë SH: ata që e pëlqyen këtë titull të tretë dhe ata që e pëlqyen shumë. Pavarësisht se kujt kategorie të fansave i përkisni, Silent Hill 3 eksploron shumë tema, ndër to edhe atë që mund të konsiderohet si persekutimi nga e shkuara e individit, jo për ato që ka bërë por për atë që është.  Heather e zbulon këtë në mënyrën më të frikshme të mundshme. Heather në këtë titull të tretë është në të vërtetë Sheryl nga titulli i parë. Mekanizmat e lojës nuk ndryshojnë shumë nga ato paraardhëse; armët po që ndryshojnë. Grafikët duket sikur janë përmirësuar disi duke ruajtur njëkohësisht atmosferën tmerruese për të cilat seria njihet mirë. Sheryl vetë nuk shikon ndonjë arsye se pse duhet të ndiqet nga kulti i çmendur i qytezës Silent Hill pasi nuk është se ka bërë ndonjë krim apo mëkat. Qëllimi i saj i vetëm është të gjejë Herryn (babanë adoptues). Gati e gjithë loja përpiqet të sh...

(2003) Survival Horror merr një tjetër dimension me titujt Fatal Frame. Ky dimension ndjehet shumë japonez me thënë të drejtën, por kur një kulturë e huaj ju ka ndaluar të shijoni një lojë kompjuterike? Në këtë titull të dytë, Mio, një vajzë e re simpatike japoneze shkon pas shpirtrave për të kryer ritual ekzorcizmi. Nuk përdoren armë, kryqe apo uji i shenjtë, thjeshtë një kamera kulti. Arsyeja se pse Mio do e bënte këtë, është kërkimi i saj i pareshtur për motrën e humbur Maju. Në bazë të mbylljes, ajo mund të jetë gjallë ose e vdekur. Një pjesë e vogël e fantazmave nuk janë të dëmshme. Disa prej tyre thjeshtë do ju tregojnë rrugën. Kur kamera (mekanizmi metalik në të djathtë të ekranit) shkëlqen, është koha të shikoni përreth; nuk i dihet kurrë nga do sulmoheni. Gjatë rrugës do gjeni sende shëruese, municione (filma të vjetër për kamerën) dhe çelësa për të hapur dyer andej e këndej. Eksplorimi është pikë kyçe dhe këtë duhet ta bëni nën sfondin e një muzike rrëqethëse. Nës...

(2001)  Nëse Resident Evil tradicionale, ajo parë në PSOne ju ka munguar disi në PS 2, atëherë loja Extermination është titulli që duhet të kontrolloni. Me grafika dhe aktrim të keq (falë edhe buzëve virtuale që nuk përkonin gati kurrë me zërat realë), kjo lojë plotëson denjësisht vendin bosh lënë nga modifikimi i serisë Residen Evil 4 në PS 2. Si një survival horror, ju merrni në komandë një ushtarak, i cili së bashku me skuadrën dërgohet për të hetuar një laborator kërkimi fshehur në Polin e Jugut. Shpejt zbulohet se gjërat kanë shkuar për lesh, me pak të mbijetuar aty e këtu. Dhe kjo është detyra e lojtarit, të mbijetojë deri në arrati ndërsa historia shpaloset. Loja ka kamera të fiksuar dhe gjëegjëza si ato parë në serinë e parë fare Resident Evil, ose Silent Hill nëse preferoni. Armët mund të modifikoheshin lirshëm sipas dëshirës e gjithmonë ekzistonte frika e mungesës së municioneve. Me këto burime, nuk ishte e thënë se duhet të vepronit si sugjeron titulli, pra ...

(2001)(njohur ndryshe edhe si Projekti Zero)  Përpara se Fatal Frame 2 të kapte audiencën e saj dhe të bënte emër si një lojë klasike horrori, titulli i parë përpiqej të gjente një audiencë të gjerë por pa sukses. Loja e parë nuk ishte tepër e njohur në SHBA dhe Evropë. Në Japoni loja u mirëprit, akoma jo nuk kishte famën që do vinte në vazhdim. Loja na kujton atmosferën e The Grudge (versioni origjinal, dhe jo ai remake i hollivudit). Loja kishte momente tmerruese dhe një histori të komplikuar me një metaforë fshehur pas, shpjeguar më mirë në Fatal Frame 3 , të cilën unë e kam nën-emëruar si manual për varrosjen e të vdekurve. Veçoria e kësaj loje është gjithmonë arma e përdorur kundra shpirtrave të këqij. Ju keni vetëm një kamera dhe nën komandë keni një gjimnaziste japoneze, që nuk është edhe aq shumë po të mendosh se te Silent Hill kishit një katana dhe një sharrë elektrike. Dhomë mbas dhome, hap pas hapi duhet të kryeni rituale ekzorcizmi e mundësisht të nxirrni gj...

(2004) Kur e keqja troket në derë... Sipas disave The Room është frymëzuar nga libri Dhoma 1408 e Stephen King, megjithatë të dyja lojërat shkojnë në drejtime krejt të ndryshme nga ajo “dhomë” dhe njëkohësisht të dyja bëjnë një punë të mirë në tregimin e historive të tyre. Dhoma 1408 (sipas filmit të paktën) ka të bëjë me një individ skeptik që ka humbur besimin në çdo gjë pas vdekjes të së bijës minorene duke shkatërruar edhe marrëdhëniet familjare gjatë procesit. Ndërsa SH: The Room ka të bëjë me individë të cilët ndodhen në një situatë të rrezikshme krejt rastësisht për arsye të pavarura prej tyre (të paktën karakteri kryesorë dhe fqinja e tij). Me aq sa dihet Henry dhe Eileen janë njerëz ordinerë të ndodhur në situata jo normale jashtë kontrollit të tyre. Faji i vetëm i protagonistit kryesorë është hyrja në apartamentin kur dhe ku dikush kishte lindur një vrasës serial me fuqi paranormale. Eileen është gjithashtu vetëm “fajtore” sepse është fqinja e tij. Në këtë rast Si...

(2005) Seria e katërt RE pozicionohet në Spanjë. Leon S. Kennedy është një agjent qeveritar i dërguar në një fshat të qetë për të hetuar nëse vajza e presidentit të SHBA, Ashli ndodhet aty. Historia pak a shumë dihet. Shpejtë lojtari kupton se armiqtë e infektuar me parazitin Las Plagas i përgjigjen kambanës kishtare (falë Adës). Protagonisti takohet me të rrëmbyerën në një ndërtesë kulti (kishë ndoshta por Spanja është e mbushur me të tilla). Në atë që mund të quhet pjesa e dytë e lojës (kështjella) Leon gjendet sërish përballë të infektuarve me parazitin Las Plagas që tashmë duket sikur kryejnë rituale të mirëfillta fetare. Madje edhe antagonisti kryesor San Lazari (ose Shën Llazari në shqip), i cili mund të kontrollojë sipas qejfit të infektuarit, ka veshjen e një murgu, e le ta pranojmë që Mendez ngjan shumë me pikturat e Rasputinit (i cili ka qenë një figurë fetare në historinë e Rusisë). Nuk është se kulti Los Iluminados (Të Ndriçuarit) janë shumë ndryshe nga shoqërit...

(2005)  Foto Fatale: E Munduara është si një Resident Evil me fantazma në vend të zombive. Në vend të armëve të zjarrit, personazhet janë të armatosur me një kamera kulti të vjetër quajtur Camera Obscura që shërben si e vetmja mbrojtje kundra fantazmave armiqësore. Është një titull që ka një bazë të fantaksurish fansash por që nuk mundi të gjente veten në tregun e madh. Spekulojmë se loja kishte disa gjëegjëza të lodhshme. Duhet të fotografoje filan shpirt që të hapje filan derë e cila jo radhë ndodhej nga ana tjetër nga aty ku ndodhej lojtari. Për Fatal Frame 3 kemi shkruar sesi është një manual për varrosjen e të vdekurve për arsye se pa e përfunduar akoma deri në fund lojën, mund të kuptohet që ky titull ka një kuptim të fshehur mbas gjithë atyre fantazmave dhe vendeve të çuditshme. Me pak fjalë, e gjithë loja përfaqëson ritualin që gjithkush duhet të bëjë për të varrosur një herë e mirë të dashurit e tyre. Akti i vdekjes është një tragjedi që do e përjetojë çdo njer...

  (2006)  Pafajësia mund të krijojë rregulla absurde. Zgjedha e Trëndafilit është një lojë e errët në librarinë e madhe të PlayStation 2, kujtuar kryesisht për artikullin e paskrupujt të një reviste “prestigjioze” italiane, e cila e shpiku nga mendja e vet historinë. Sipas revistës “Panorama” fitonte lojën ai që varroste vajzën e vogël. Por fundja gazetarët nuk janë aty për të treguar faktet, apo jo? Disa të tjerë më pas vazhduan të riprodhonin në të njëjtën mandër bazuar te artikulli i parë, bazuar te një filmim i lojës. Sidoqoftë, Rule of Rose mund të kishte qenë një Silent Hill 2 e dytë, por nuk ndodhi kështu. Në autobusin e zbrazët, Xheniferit i afrohet një djalosh i cili i kërkon të përfundojë historinë. Ashtu si dhe Xheims Sutherland (personazhi i Silent Hill 2), personazhi kryesor i lojës ka kujtime që janë fshirë nga sipërfaqja e koshiencës. Kështu fillon udhëtimi i vajzës në të shkuarën e saj; jetimorja ku ajo qe rritur bashkë me Rozën. Meqenëse pak prej j...