Libraria PS2

(2003) Një RPG taktike alla anime prodhuar nga Nipon Ichi. Disgaea ka disa tituj; ky është titulli i parë. Loja nuk ka ndonjë taktikë të madhe dhe shumica e betejave përfundon me fitoren e atij që nxjerr numrin më të lartë në ekran. Sidoqoftë, për lojtarët më të vëmendshëm, mund të dallohet klasë dhe elegancë në çdo hartë të re që mund të ketë ndonjë strategji të fshehur diku aty në mes të betejës. Historia e Disgaea është një mishmash me personazhe që vijnë nga hiçi dhe po ashtu shkojnë edhe sagat e tyre. Me pak fjalë Lordi Demon ka vdekur dhe djali i tij (2 vjet në gjumë) duhet të rifitojë sërish titullin e Overlordit të botës së përtejme. Në fund është thjeshtë një betejë midis demonëve dhe engjëjve që janë po të njëjtë në qëllimet e tyre por njëra palë pretendon se ka moral më të lartë se tjetra. Fundi që mora unë të paktën nuk kishte shumë kuptim (e gjithë beteja e fundit ishte bërë për të provuar zemrën e Overlordit, a thuajse s’e kishte provuar herë mbas here se nuk ...

(2004)  Versioni më pak i sofistikuar i Disgaea: Hour of Darkness, Phantom Brave ka tone më serioze se kjo e fundit, por një sistem luftimi alien për shumicën e adhuruesve të RPGve taktike. Shumica do e lejë lojën direkt mbas tutorialit. Ata që do mbijetojnë fazat e para të lojës, do shikojnë sesi armët do shkërmoqen dhe lojtarët do bëjnë dëme të pa përfillshme për armikun. Mbas një fare kohe, lojtarët mësohen me mekanizmat e në themel kjo lojë është goxha intriguese dhe shpërblyese. Phantom Brave ka në qendër pikërisht fantomët (shpirtra fantazmë të cilët nuk kanë kaluar akoma në botën tjetër) dhe e gjitha lidhet me Maronën, një fëmijë e cila ka fuqinë për t’i thërritur këta shpirtra për ndihmë, dhunti e cila e ka vënë në shënjestrën e njerëzve paragjykues. Roja i saj personal është pikërisht Ash, protagonisti kryesor. Me këto veti, lojtari mund të krijojë një gamë të gjerë personazhesh. Ana negative sigurisht janë dy kryesoret, turne të limituara përpara se personazhi...

(2006)  Suksesi i të parës lojë me të njëjtin titull e bindi Nipon Ichin të zhvillonte Kujtimet e Mallkuara, vazhdimin Disgaea (një tjetër seri do nxirrej në PSP gjithashtu). Në fakt loja e dytë nuk është një prodhim i shpejtë për të fituar sa më shumë lek me famën e të parës, por një RPG taktike po aq joshëse sa e para.  Nivelet vazhdojnë të jenë të bukura e të larmishme, gjithmonë duke fshehur strategjinë fituese nga sytë e lojtarëve të pakujdesshëm. Heronjtë e lojës së parë kthehen sërish në këtë titull të dytë, dhe vazhdojnë të jenë qesharakë e argëtues po si e para. Një mallkim ka pllakosur në dimensionin e nëndheshëm. Kjo botë jo shumë e ndryshme nga një botë mesjetare plot magji, po goditet nga një formulë magjike që po i shndërron banorët në përbindësha e zombi. Situata merret shpejtë në dorë nga heronjtë tanë. Loja e dytë ngjan më e vështirë se e para, megjithatë veteranët nuk do kenë shumë probleme. Fundja nëse strategjia dështon, mundet gjithnjë të ktheh...