Libraria PS2

(2003) Gati në të gjitha listat për lojërat kompjuterike që nuk janë vlerësuar ashtu si duhet, përmenden dy tituj. Njëra është padyshim Ico. Tjetra është pikërisht ky titull që po trajtojmë në këtë qoshe të katalogut. Kërkimi tjetër në Google flet për një seri të dytë që ka kaluar faza të ndryshme zhvillimi por deri më 2018 nuk ka as nam, as nishan, pavarësisht filmimeve që Ubisoft nxjerr vazhdimisht për të torturuar shpirtrat e fansave të pakët e të devotshëm të serisë. Këta të fundit me zor po e presin vazhdimin e një nga lojërave (sipas tyre) më të nënvlerësuara ndonjëherë. Loja do dilte në gjitha platformat e mundshme dhe në të gjitha do kishte shitje tepër të dobëta. Sipas disa thashethemeve, versioni për PC do shitej në Amerikën Veriore si suplement për produkte të tjera. Blini një X produkt, dhe falas merrnit CDnë e Beyond Good And Evil, që besoj se përkthehet "Përtej të Mirës Dhe të Keqes." Titulli nuk kishte asnjë kuptim gjithsesi sepse nuk është se loja ...

(2003) Një nga lojërat më të bukura në PlayStationin e parë ishte Tenchu 2; pa frikë mund të jetë një nga dhjetë më të mirat. Tenchu 3 gjithashtu ishte një përsosmëri në llojin e vet, por fatkeqe sa më s’ka. Loja, për një arsye ose tjetrën nuk mori asnjëherë famën që meritonte. Ndoshta ishte marketingu që e kish fajin për promovimin e dobët ose historia e koklavitur që paraqiste, s’do mund ta dimë dot kurrë. Tenchu rikthen edhe një herë dy ninxhat e famshëm azuma, Rikimarun dhe Ajamen (dhe një personazh të ri) në misione sekrete në shërbim të perandorit dhe në mbrojtjen e perandorisë japoneze. Teknikat e vrasjeve janë më të larmishme dhe janë shtuar edhe plot mekanizma fshehjeje e kamuflimi që e bëjnë lojën vërtet interesante. Inteligjenca artificiale vazhdon të jetë ajo e para dhe pak progres është bërë me të; po ashtu me titujt në vazhdim. IA do kenë opsione të limituara dhe jo radhë do i shikoni të vërtiten si kali në lëmë. Në fund ama, kjo inteligjencë është e mjaftuesh...

Ky titull është një nga ato eksperimentimet e Capcom që kompania thjeshtë dëshiron ta lejë në harresë; fansat gjithashtu. Hija e Romës ishte një nga ato lojërat dualiste, ku te njëra pjesë e lojës kishte gjak e dhunë me shumicë, ndërsa te pjesa tjetër mekanizmat e lojës ndryshonin komplet në një qetësi bezdisëse. Ky titull ishte i tillë. Duke propozuar një version historie jo shumë ndryshe nga filmi “Gladiatori,” ngjarjet zhvilloheshin mbas vdekjes së narcisit Jul Cezar. Babai i personazhit kryesor me emrin Agripa përfshihet në komplot dhe akuzohet për pjesëmarrje në vrasje. Nëna e tij gjithashtu dënohet padrejtësisht me vdekje. Gjenerali Agripa vetë burgoset, për tu hedhur më pas në arenën e dhunshme të gladiatorëve. Ndërsa Agripa vret e pret në Kolose, Oktavi, një tjetër hero në lojë, ndjek një rrugë tjetër të qetë gjatë tentativës së tij për të zbuluar të vërtetën. Historitë e tyre ndërthuren për një finale pozitive. Loja është zhvilluar dhe publikuar nga Capcom e cila n...

(2004)  Kozhima kthehet pas në kohë për të treguar historinë e Big Boss dhe arsyet pse e çuan atë drejt anarkisë. Edhe një herë, ushtari më i arrirë në botë (bazuar te personazhi Plisken, flimi Arrati Nga Nju Jork, interpretuar nga Kërt Rasëll) infiltrohet në një bazë ushtarake ruse, kur një grup tradhtarësh udhëhequr nga The Boss po përpiqen t’i japin fund politikave dhe kthimin e pushtetit ushtarakëve. MGS 3 ka mekanizma të shumtë nga titujt paraardhëse, megjithatë humbet një pjesë të shkëlqimit të teknologjive moderne. Gjëja e parë që do i mungojnë lojtarëve është radari ku pasqyrohen armiqtë. Në vend të tij, ju keni një pajisje për të dëgjuar zhurmat përreth, që nuk është e njëjta gjë. Loja mbingarkohet edhe me budallallëqe të tjera si hapja e menysë për të riparuar thyerjet e kockave, gjuetia për të ngrënë një vakt i cili mund të prishet me kalimin e kohës, ndryshimi i vazhdueshëm i kamuflazhit, e të tjera të ngjashme me këto. Megjithatë për fansat e flaktë kjo vaz...

(2001)  Mbajtur mend kryesisht për rrengun që Hideo Kozhima i bëri fansave, Metal Gear Solid 2 nuk është se është një lojë keqe. Edhe personazhi kryesor flokë bardhë Raiden nuk është edhe aq i keq sa e bëjnë fansat. Gjëja më e keqe e tij ndoshta, kishte të bënte me faktin se nuk ishte legjendari Snake. MGS 2 ama prezanton gjithçka që kishte edhe e para me grafika më të mira. Skenat janë aq të gjata saqë jo radhë nuk do merrni vesh a po luani lojën, apo po shikoni ndonjë film të viteve 80. Mekanizmat e lojës përmirësohen goxha dhe vazhdojnë të kenë në esencë fshehjen në hije. Raiden kësaj radhe dërgohet për të shpëtuar presidentin e SHBA (që rezulton një tjetër klon i Big Boss; pra një Snake më shumë në histori). Kësaj radhe, tradhtarët janë një grup i anti-terrorit quajtur Dead Cell që kanë një arsenal të pasur atomik dhe sigurisht një makineri Metal Gear (pak a shumë kjo makineri mund të mbajë, e lëshojë raketa atomike nga kudo në botë pa u identifikuar pozicioni). Aks...

(2005)(njohur edhe me titullin Demento) Me ardhjen drejt fundit të serisë Clock Tower, pak a shumë një lojë që përcillte atmosferën e novelave të Dario Arxhentos, Capcom vendosi të prodhojë një lojë të ngjashme nën drejtimin e Noboro Sugimura (krijuesi dhe zhvilluesi i Resident Evil). Në Haunting Ground ju nuk keni shumë arsenal për tu mbrojtur. Shumicën e kohës lojtari do e shpenzojë duke ia mbathur nga armiqtë e duke u fshehur në vende të parapërcaktuara shpërndarë në lojë. Fiona Belli përfshihet në një aksident së bashku me prindërit dhe e gjen veten në një kështjellë të çuditshme me pak memorie rreth “aksidentit.” Rezulton më vonë se nuk është një aksident rastësor por një tentativë vrasjeje nga një i afërm i saj, i cili ka qëllime të errëta. Lojtari ndiqet pas nga individë të ndryshëm, që për një arsye ose tjetrën duan diçka –jetën– nga vajza. Për shembull, ndjekësi i parë është thjeshtë një psikopat i cili mendon se Fiona është një kukull për të luajtur. E...